เป็นคำถามที่ชวนสะดุ้งที่สุดในชีวิตผม หลังจากที่ได้เข้าบวชเรียนตามแบบฉบับประเพณีของชายไทย ...นี่ผมหายใจทิ้งมากว่า 25 ปีแล้วหรือ...?

แต่ก่อน แต่เล็กแต่น้อยมา ผมไม่เคยสนใจศึกษาธรรมะมากไปกว่าเป็นวิชาหนึ่งที่ต้องเรียนและสอบผ่านมาให้ได้ในชั้นเรียนวิชาพระพุทธศาสนา...ได้เกรด 4 ง่ายจะตาย แค่ท่องจำก็ตอบคำถามได้หมด ไม่ยากไม่เย็นอะไร แต่ก่อนแต่เล็กแต่น้อยมา ผมเข้าใจว่าชีวิตคนเรามันก็มีสุขมีทุกข์เป็นธรรมดา ใครๆเขาก็มีกัน เราก็ทำตัวให้สนุกสนานร่าเริง ทำอะไรที่อยากทำเที่ยวที่ไหนที่อยากไป ทำบุญตักบาตรไม่เห็นจะได้อะไรกับตัวเองเลย เป็นคนดี ไม่ทำความเดือดร้อนให้ใครก็พอแล้วชีวิตนี้ จนมาวันหนึ่ง ผมตัดสินใจบวชเพื่อหนีปัญหาต่างๆในชีวิต ผลที่ได้คือผมได้รู้จักพระพุทธเจ้าในมุมมองใหม่ ได้อ่านคำสอนของท่านราวกับว่าไม่เคยได้เรียน ได้เห็น หรือได้ยินที่ไหนมาก่อนเลย ผมได้ซาบซึ้งต่อสัจธรรมอันพระบรมศาสดาได้รู้แจ้ง และเผยแผ่สิ่งดีๆเหล่านี้สู่มวลมนุษย์โลกมากว่า 2500 ปีแล้ว

...ผมไปอยู่ที่ไหนมา...ผมเป็นชาวพุทธจริงหรือนี่...?