ไอบีเอ็มทำกำไรสูงสุดเมื่อปี 1990 แต่พอถึงปี 1993 เมื่อวงการคอมพิวเตอร์เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว บริษัทก็ขาดทุนได้มากถึง 16,000 ล้านเหรียญและถูกขึ้นบัญชีใกล้สูญพันธุ์ ชะตากรรมครั้งนี้สืบเนื่องมาจากขนาดอันอุ้ยอ้ายของบริษัท วัฒนธรรมองค์กรซึ่งตัดขาดจากโลกภายนอก และยุคพีซีไอบีเอ็มเองมีส่วนช่วยคิดค้นขึ้นมากับมือแล้วคณะกรรมการสรรหาก็ทาบทาม ลู เกิร์สตเนอร์ เข้ามาบริหารไอบีเอ็ม เกิร์สตเนอร์กลับยึดกุมบริษัทและเรียกร้องให้ผู้บริหารร่วมกันทำงานเพื่อสถาปนาภารกิจหลักของไอบีเอ็มขึ้นมาใหม่ในฐานะผู้ให้การบริการแก้ปัญหาคอมพิวเตอร์โดยเน้นลูกค้าเป็นหลัก และประกาศอย่างแทบจะท้าทายว่า “สิ่งที่ไอบีเอ็มไม่ต้องการที่สุดในตอนนี้ก็คือ วิสัยทัศน์” ใครว่าช้างเต้นระบำไม่ได้? เล่าเรื่องราวการปรับเปลี่ยนการแข่งขันและวัฒนธรรมของไอบีเอ็ม การกอบกู้สถานการณ์ที่ไม่ธรรมดา การจัดการกับวิกฤตการณ์ หลักการความเป็นผู้นำ และสรุปประวัติศาสตร์ความสำเร็จทางธุรกิจของลู เกิร์สตเนอร์ ที่จะให้ข้อคิดที่นักบริหารทุกคนสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้